Joeri Slincx

Ik ben meestal gewoon bezig. Ik vind schilderen rustgevend, en heel vaak ook een manier om mijn gevoelens te uiten.

Het eindresultaat is vaak heel kleurrijk met niet teveel focus op de achtergrond. Meer op de personages, voorwerpen of gebouwen. Of die bepaalde dingen in nogal bevreemdende scenario’s.

Vaak zit er ook niet echt een boodschap in, of ontdek ik zelf pas later wat ik er mee bedoel. Maar voel er gerust iets bij. En als u niet wilt, blijft u best niet te lang staren naar hetzelfde werk. Niet alles werkt even goed voor iedereen.

- over mijn leven met kunst.

Vanaf kindsbeen af tekende ik al heel graag. Ik kom meters aan papier dat ik kreeg van mijn ouders, voltekenen met waskrijtjes. Dinosaurussen waren een vast terugkerend element in elke tekening. Later kwamen er al vaker andere personages in voor.

In de basisschool verraste ik alle kinderen met mijn tekeningen. De middelbare schoolleerkrachten waren vaak minder onder de indruk van mijn werk, als ze dat zagen staan tussen de rekensommen in mijn schoolboeken. De wekelijkse tekenacademie lessen op zaterdagnamiddag werden ook stilaan niet meer genoeg.

Gelukkig ontdekte ik vanaf het derde middelbaar dat er scholen waren waar ik mijn passie kon achterna gaan. Vanaf dan, tot het einde van de middelbare school, is mijn eigen stijl beginnen ontwikkelen.

Na vervolgens een jaar hogere school te luca-gent, had ik even een pauze nodig van school. Maar mijn interesse voor kunst is nooit geminderd. Ik ben er dan ook nooit mee gestopt. Na lang twijfelen wil ik eindelijk mijn levenswerk aan een breder publiek voorstellen.

Dit ben ik, en alles wat ik wil betekenen in mijn korte leven op de aardbol.